Από Σκακιστικούς Αγώνες

Σκάκι

Σκάκι

http://diaforasxeta.blogspot.com/2010/12/blog-post_06.html

Το πρόβλημα με τις 8 βασίλισσες της παραπάνω ανάρτησης είναι αρκετά παλιό, (από το έτος 1848). Το σωστό αριθμό 92 βρήκε ο Δρ. Nauck (1850), ενώ ο μαθηματικός Gauss είχε βρεί μόνο 72 λύσεις.

πηγή: το σκάκι, τ. σιαπέρας, εκδ. αποσπερίτης

Dr. Aleksander Aleksandrovic Alekhin (1892 – 1946)

Η κατωτέρω ιστορία αναφέρεται σ’ ένα σιμουλτανέ που έδωσε το 1944 ο Αλιέχιν σ’ ένα νοσοκομείο ανωτάτων Γερμανών Αξιωματικών τραυματιών του πολέμου που βρισκόταν σε μία πόλη της κατεχόμενης Τσεχοσλοβακίας, όπου αντιμετώπισε 36 Γερμανούς Αξιωματικούς. Η Επιτροπή Ψυχαγωγίας του Νοσοκομείου κάλεσε τον Αλιέχιν να τους κάνει μία σκακιστική επίδειξη μια και γνώριζαν όλοι οι Αξιωματικοί να παίζουν σκάκι. Ο Αλιέχιν δέχθηκε τη πρόσκληση ν’ αντιμετωπίσει σε σιμουλτανέ τους καλύτερους από αυτούς. Συγκεντρώθηκαν 36 Αξιωματικοί από τους οποίους μόνο οι 35 δέχθηκαν τη πρόταση να τους αντιμετωπίσει σε σιμουλτανέ εκτός από έναν που το θεώρησε υποτιμητικό για το Γερμανικό Πνεύμα ν’ αναμετρηθούν 36 άτομα έναντι ενός και μάλιστα Ρώσου. Ήθελε ν’ αναμετρηθούν στα ίσα. Ο Αλιέχιν όμως ήταν ανένδοτος και τελικά ο Στρατηγός υποχώρησε και δέχθηκε να συμμετάσχει μαζί με τους άλλους στο σιμουλτανέ. Τοποθετήθηκαν 36 σκακιέρες κυκλικά σε μία αίθουσα που είχε πατάρι. Οι Στρατηγοί κάθισαν στις θέσεις τους έχοντας όλοι τα μαύρα κομμάτια. Ο Αλιέχιν ανέβηκε στο πατάρι και από εκεί...τους ανακοίνωσε ότι θα παίξει με όλους χωρίς να βλέπει στη σκακιέρα. Όλοι τον θαύμασαν και απόρησαν για την τολμηρή του αυτή ενέργεια εκτός από το Στρατηγό που τον ειρωνεύτηκε για έπαρση, επίδειξη και υπερεκτίμηση των ανθρώπινων δυνατοτήτων. Ο Αλιέχιν δεν του έδωσε σημασία και ο αγώνας άρχισε. Κάποιος εκφωνούσε τον αριθμό της σκακιέρας και τις κινήσεις των Γερμανών Αξιωματικών και ο Αλιέχιν απαντούσε αμέσως αθέατος ψηλά από το πατάρι. Σε μερικές ώρες είχε νικήσει τους 35 και συνέχιζε να παίζει μόνο ο Στρατηγός πεισματικά παρ’ όλο που η θέση του ήταν ήδη χαμένη, (βλέπε κατωτέρω διάγραμμα), αναγκασμένος λίγο αργότερα να δηλώσει  ταπεινωμένος ότι εγκαταλείπει.
Αλιέχιν (Λ) – Στρατηγός (Μ)

Ο Αλιέχιν τον ρώτησε, όταν κατέβηκε από το πατάρι, γιατί εγκατέλειψε. Και εκείνος του απήντησε:
«Δεν είχα άμυνα. Διότι εάν έπαιζα 1….,η6 2.Βθ7+,Ρζ8 3.Βθ8+!, ΑxΒθ8 4.ΠxΑθ8±». 
Τότε ο Αλιέχιν αντιστρέφει τη σκακιέρα, (βλέπε διάγραμμα κατωτέρω), και του λέει:
«Για να δούμε. Θα παίξω με τα μαύρα κι εσείς με τα λευκά»

Στρατηγός (Λ) – Αλιέχιν (Μ)

Πράγματι έτσι έγινε. Ο Αλιέχιν στην ανωτέρω θέση έπαιξε 1….,Πθ4! 2.ΙxΠθ4,Βγ3. 
Στη νέα θέση που προέκυψε, βλέπε διάγραμμα κατωτέρω, του λέει ο Στρατηγός:
«Έχετε δίκιο. Κέρδιζαν τα μαύρα. Εάν 3.Ργ1,Βα1+ 4.Ρδ2, ΒxΠθ1+ -».

Στρατηγός (Λ) – Αλιέχιν (Μ)

Και ο Αλιέχιν αντιστρέφει εκ νέου τη σκακιέρα, βλέπε διάγραμμα κατωτέρω, και του λέει:
«Για να δούμε. Θα παίξω με τα λευκά κι εσείς με τα μαύρα».

Αλιέχιν  (Λ)– Στρατηγός (Μ)

3.Βθ8+!!,ΡxΒθ8 4.Ιη6++,Ρη8 5.Πθ8±. 

Ο Στρατηγός το ρωτάει με απορία: «Μα τέλος πάντων κερδίζει ή θέση μου ή δεν κερδίζει;».
Ο Αλιέχιν με δικαιωμένη υπεροψία του έδωσε την εξής πληρωμένη απάντηση: 
«Όταν υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ο παίκτης κερδίζει και όχι η θέση!!». 
Ο Στρατηγός έμεινε άναυδος.
Το ηθικό δίδαγμα που βγαίνει από αυτή την ιστορία είναι το εξής:
«Να μην απελπιζόμαστε ποτέ σε μια δύσκολη θέση, διότι πάντα υπάρχει κάποια λύση. 
Και κυρίως, να διατηρούμε τη ψυχραιμία μας».

Το πιο Σύντομο ''ΜΑΤ''

Το πιο σύντομο ματ γίνεται σε 2 κινήσεις και το κάνουν τα μαύρα

Σκάκι

Εκτός από τα συνηθισμένα προβλήματα σκακιού που βλέπουμε στα διάφορα έντυπα (εφημερίδες-περιοδικά) που λένε ''παίζουν τα λευκα και κάνουν ματ σε 1 ή 2 ή 3 κλπ κινήσεις'', υπάρχουν και άλλα προβλήματα πιο...''παράξενα''.
Ένα από αυτά είναι το εξής:  
''Τοποθετήστε στη σκακιέρα 8 βασίλισσες έτσι ώστε να μην χτυπιούνται μεταξύ τους''
Υπάρχει λύση και μάλιστα όχι 1, αλλά 92.
Ναι υπάρχουν 92 τρόποι να τοποθετηθούν 8 βασίλισσες στη σκακιέρα χωρίς να ''χτυπιούνται''.

Μια ιστορία για το σκάκι

Η ιστορία του σκακιού είναι πολύ παλιά.

Πριν από χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι άρχισαν να εφευρίσκουν διάφορα παιχνίδια που παίζονταν σε ξύλινα ταμπλό με χαραγμένες γραμμές και να τοποθετούν σ’ αυτά και να κινούν διάφορά κομμάτια από ξύλο ή πέτρα.

Έτσι έγιναν πολλά παιχνίδια μεταξύ των οποίων είναι και το σκάκι.

Εικόνες για τέτοια παιχνίδια βρέθηκαν σε αιγυπτιακές πυραμίδες.

Για ένα κινέζικο σκάκι λέγεται ότι είναι γνωστό πριν από 4.000 χρόνια, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι το σημερινό σκάκι είναι γνωστό στην Ινδία πριν 2.000 χρόνια.

Μεταξύ των πολλών φανταστικών ιστοριών που αναφέρονται στην προέλευση του σκακιού υπάρχει μία την οποία οι ιστορικοί έχουν επαναλάβει με τέτοια επιμονή που μπορεί να είναι αληθινή.

Αποδίδουν, την εφεύρεση του σκακιού στον ΣΙΣΣΑ, ένα Βραχμάνο στην Αυλή του Ινδού ηγέτη ΜΠΑΛΧΑ’Ι’Τ. Ο βασιλιάς ζήτησε από τον σοφό άνδρα να δημιουργήσει ένα παιχνίδι που να απαιτεί για τη σωστή διεξαγωγή του από τον παίκτη πολλά προτερήματα, όπως π.χ. φρόνηση, πρόβλεψη, υπομονή και με τον τρόπο αυτό να αντισταθεί στη μοιρολατρία και την τύχη δύο στοιχεία στα οποία βασίζονταν ένα διαδεδομένο παιχνίδι τότε στην Ινδία, το ‘’νταρτ’’, κάτι σαν το σημερινό τάβλι.

Σε λίγο καιρό ο ΣΙΣΣΑ έφερε στον βασιλιά το νέο παιχνίδι: μια σκακιέρα σαν τη σημερινή και πιόνια που δεν διέφεραν πολύ από αυτά που χρησιμοποιούμε σήμερα. 

Αυτά τα πιόνια αναπαραστούσαν τα 4 στοιχεία του ινδικού στρατού:άρματα, ίππους, ελέφαντες και στρατιώτες, οδηγούμενα όλα από 1 βασιλιά και 1 βεζίρη.

Ο Σίσσα εξήγησε ότι επέλεξε τον πόλεμο ως πρότυπο παιχνιδιού, διότι ο πόλεμος ήταν η πιο αποτελεσματική σχολή για να μάθει κανείς την αξία της δυναμικότητας, της υπομονής, του ορθού συλλογισμού και του ηρωισμού.

Ο βασιλιάς ενθουσιάστηκε από το παιχνίδι και όταν ρώτησε τον Σίσσα τι ήθελε ως αμοιβή, ο σοφός ζήτησε να του δοθούν κόκκοι σιταριού τοποθετημένοι στη σκακιέρα ως εξής: στο πρώτο τετράγωνο 1 κόκκος, στο δεύτερο 2 κόκκοι, στο τρίτο 4, στο τέταρτο διπλάσιοι από το τρίτο κ.ο.κ. μέχρι το 64^ο τετράγωνο.

Ο βασιλιάς δεν ήθελε να ακούσει για το ασήμαντο αυτό δωρο, αλλά ο Σίσσα επέμενε.

Ο βασιλιάς διέταξε τότε να εκπληρωθεί η επιθυμία του.

Φανταστείτε την έκπληξη του βασιλιά όταν τον πληροφόρησαν σε λίγο ότι για να συγκεντρωθεί το σιτάρι που ζήτησε ο Σίσσα δεν έφτανε το σιτάρι όχι μόνο της Ινδίας, αλλά όλου του κόσμου. 

Ο συνολικός αριθμός των κόκκων που έπρεπε να δοθεί ανέρχονταν στον τεράστιο αριθμό 18,446,744,073,709,551,615 

ή αν προτιμάτε κιλά ο αντίστοιχος αριθμός είναι 977,677 δισεκατομμύρια τόνοι!!

Τόσο σιτάρι δεν υπήρχε σ’ όλο τον κόσμο.

Λέγεται ότι ο βασιλιάς δεν ήξερε τι να θαυμάσει περισσότερο.

Την εφεύρεση του Σίσσα ή την απαίτηση του.


(πηγή: ''το σκάκι'', τ. σιαπέρας, εκδόσεις αποσπερίτης 1984)