Σπίτια Σχεδίου Παρασκευοπούλου στο Βόλο

Πρόκειται για κατοικίες 1 ορόφου που χτίστηκαν στο Βόλο μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1955 σύμφωνα με το «σύστημα Παρασκευόπουλου», δηλαδή με την αντισεισμική μέθοδο που καθιέρωσε τότε στη Μαγνησία ο ομώνυμος μηχανικός.

Ο Τσομπανάκος του Ραδιοφώνου μας

Ως φανατικός ακροατής των 1ου, 2ου, 3ου Προγραμμάτων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω μετά τη σημερινή απαράδεκτη απόφαση για το κλείσιμό της.

Ελπίζω αύριο το πρωί που θα ξυπνήσω να ακούσω και πάλι τις αγαπημένες μου φωνές στο 2ο Πρόγραμμα.

Σημαία

Η Ε π ί σ η μ η Ε θ ν ι κ ή Σ η μ α ί α Σ ή μ ε ρ α

Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974, εκδόθηκαν ο Νόμος 48/1975 (ΦΕΚ 108/7-6-1975, σ.σ. 617-618) και το Προεδρικό Διάταγμα 515/1975 (ΦΕΚ 170/13-8-1975, σ.1143), που καθόριζαν με λεπτομέρειες τις προδιαγραφές της σημαίας. Όμως, το 1978 εκδόθηκε ο Νόμος 851 «Περί της Εθνικής Σημαίας, των Πολεμικών Σημαιών και του Διακριτικού Σήματος του Προέδρου της Δημοκρατίας» (ΦΕΚ 233, τ. Α/21- 12-1978, σ.σ. 2250-2252), ο οποίος καθορίζει ότι η Εθνική Σημαία είναι κυανόλευκη, αποτελείται από εννέα ισοπλατείς οριζόντιες λωρίδες, πέντε κυανές και τέσσερις λευκές, με εναλλαγή των χρωματικών τόνων, έτσι ώστε η πρώτη και η τελευταία λωρίδα να είναι κυανή. Στην άνω εσωτερική γωνία μέσα σε κυανό τετράγωνο υπάρχει λευκός σταυρός, οι κεραίες του οποίου εκτείνονται στις πλευρές του τετραγώνου (Εικ. 24). Η αναλογία πλάτους προς το μήκος της σημαίας είναι 2 προς 3. Ο κοντός είναι χρώματος λευκού και στην κεφαλή φέρει λευκή σφαίρα με σταυρό, όταν πρόκειται για σημαία στρατοπέδων, δημόσιων και δημοτικών αρχών κ.λπ. ή δίχως σταυρό για σημαία που επαίρεται από ιδιώτες, σε καταστήματα, γραφεία κ.λπ. Επίσης, καθορίστηκαν οκτώ μεγέθη σημαιών, πάλι ανάλογα με τη χρήση και τον προορισμό της κάθε μίας, και κυμαίνονται από 6,48х4,32μ. μέχρι 0,27х0,18 μ. Ωστόσο, το άρθρο 9 του Νόμου κατήργησε, μεταξύ άλλων, το άρθρο 1 του Νόμου 48/1975 και το ΠΔ 515/1975, και ουσιαστικά έθεσε εκτός ισχύος την Εθνική Σημαία όπως αυτή καθιερώθηκε από την Α΄ Εθνοσυνέλευση της 15ης Μαρτίου 1822 και ίσχυσε χωρίς σημαντικές μεταβολές μέχρι το 1978.

 Η Ελληνική Σημαία όπως προβλέπεται από το Ν. 851/78

Η Ιστορία της Ελληνικής Πολεμικής Σημαίας

Η πολεμική σημαία κατέχει ξεχωριστή θέση στη στρατιωτική ιστορία των λαών και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την τιμή και το γόητρο κάθε στρατιωτικού σώματος που δικαιούται να τη φέρει. Από τη συγκρότηση των πρώτων ελληνικών τακτικών στρατιωτικών σωμάτων απονεμήθηκαν γαλανόλευκες σημαίες, οι οποίες αποτέλεσαν κατά κάποιο τρόπο τις πρώτες επίσημες πολεμικές σημαίες. Παρόμοιες σημαίες δόθηκαν και σε φιλελληνικά σώματα, όπως στη γερμανική Λεγεώνα ή διέθεταν δικές τους ξεχωριστές σημαίες, όπως εκείνη που είχε το ιππικό του Φαβιέρου.

Σημαντικός σταθμός για τις σημαίες των ταγμάτων Πεζικού και Ευζώνων ήταν τα διατάγματα της 9ης Απριλίου 1864 «Περί σημαιών» (ΦΕΚ 16/25-4-1864, σ. 85) και της 26^ης Σεπτεμβρίου 1867 «Περί σημαίας των ταγμάτων του Πεζικού και των Ευζώνων» (ΦΕΚ 61/19-10-1867, σ. 700-701). Σύμφωνα με αυτά, οι σημαίες κατασκευάζονταν από κυανό μεταξωτό ύφασμα με χρυσά κρόσσια ολόγυρα, και έφεραν στο μέσο σταυρό από λευκό μεταξωτό ύφασμα, στο κέντρο του οποίου υπήρχε η μορφή του Αγίου Γεωργίου 

 Πολεμική σημαία του 2/39 Συντάγματος Ευζώνων

Επίσης, καθορίζονταν οι διαστάσεις των διαφόρων μερών της σημαίας. Ειδικά για τις σημαίες των Ευζωνικών ταγμάτων, αυτές ήταν όμοιες με εκείνες του Πεζικού, με τη μόνη διαφορά ότι στην επιφάνεια της σφαίρας, που κοσμούσε το άνω άκρο του κοντού της σημαίας, αναγραφόταν το γράμμα Ε αντί του γράμματος Π.

Στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων ορισμένες από τις πολεμικές σημαίες έφεραν κεντητές επιγραφές με τα ονόματα των μαχών στις οποίες έλαβαν μέρος οι μονάδες τους 

 Πολεμική σημαία του 7ου Τάγματος Ευζώνων με κεντημένες επιγραφές μαχών στις οποίες έλαβε μέρος

Επί βασιλέως Κωνσταντίνου Α΄ εκδόθηκε ΒΔ «Περί των Σημαιών του Βασιλείου της Ελλάδος και άλλων διακριτικών σημάτων» (ΦΕΚ 175/30-6-1914), το οποίο καθόριζε, μεταξύ άλλων, όπως μόνο τα συντάγματα Πεζικού και Ευζώνων από τα στρατιωτικά σώματα να φέρουν πολεμική σημαία.

Η Πολεμική Σημαία Σήμερα

Το 1980, εξεδόθη το Προεδρικό Διάταγμα 348 (ΦΕΚ 98, τ.Α/17-4-1980, σ.1486), το οποίο καθορίζει με λεπτομέρειες τις προδιαγραφές για την κατασκευή των πολεμικών σημαιών του Στρατού Ξηράς, της Πολεμικής Αεροπορίας και - μέχρι το 1984 - του Σώματος της Χωροφυλακής. Σύμφωνα με το διάταγμα αυτό, η πολεμική σημαία αποτελείται από κυανό ορθογώνιο τετράγωνο ύφασμα, πλευράς ενός μέτρου, με λευκό σταυρό, στο μέσο του οποίου, και από τις δύο πλευρές, απεικονίζεται η μορφή του προστάτη Αγίου του κάθε Κλάδου.

Για τον Στρατό Ξηράς είναι ο Άγιος Γεώργιος, έφιππος να σκοτώνει τον δράκοντα, για την Πολεμική Αεροπορία ο Αρχάγγελος Μιχαήλ επί νεφών και η Αγία Ειρήνη για την Αστυνομία και τη Χωροφυλακή.

 Πολεμική σημαία του 9^ου Συντάγματος Πεζικού

Πολεμική σημαία του 1ου Συντάγματος Πεζικού

Κατασκευάζεται από μεταξωτό ύφασμα και στις τρεις ελεύθερες πλευρές της φέρει επίχρυσα κρόσσια μήκους 5 εκατοστών, που συμβολίζουν τις ψυχές που εμπιστεύεται η πατρίδα σε αυτή. Με τον ίδιο τρόπο κατασκευάζονται οι πολεμικές σημαίες της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ) και του Ναυτικού Αγήματος. Η σημαία

του Πολεμικού Ναυτικού είναι όμοια με την Εθνική Σημαία.

Ο κοντός της πολεμικής σημαίας είναι μήκους 2,30 μέτρων και φέρει επένδυση από βελούδινο ύφασμα, χρώματος βαθύ κυανού. Στο άνω άκρο του κοντού υπάρχει μεταλλική σφαίρα και επ. αυτής σταυρός. Η μεταλλική σφαίρα φέρει χαραγμένη την ταυτότητα της μονάδας στην οποία ανήκει η σημαία. Δύο χρυσόχρωμα μεταξωτά κορδόνια, μήκους 1,5 μέτρων, τα οποία απολήγουν σε θυσάνους, ίδιου νήματος με τα κορδόνια, κρέμονται από τη βάση της σφαίρας.

Από τις μονάδες του Στρατού, της Αεροπορίας και του Ναυτικού απονέμεται πολεμική σημαία μόνο σ. εκείνες στις οποίες ανατίθεται πολεμική αποστολή, απόρροια της οποίας είναι η εμπλοκή σε μάχη εξ επαφής με τον εχθρό. Το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) καθορίζει τις μονάδες αυτές και η απονομή της πολεμικής σημαίας γίνεται με Προεδρικό Διάταγμα.

Στον Στρατό Ξηράς, πολεμική σημαία απονέμεται στις μονάδες ελιγμού, δηλαδή τις ταξιαρχίες Πεζικού και Τεθωρακισμένων, τα συντάγματα Πεζικού, Ευζώνων, Καταδρομών, Πεζοναυτών και Αλεξιπτωτιστών, τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) και την Προεδρική Φρουρά. Ειδικά για το Όπλο του Πυροβολικού, αντί της πολεμικής σημαίας, τα πυροβόλα είναι η «σημαία» του Όπλου και γι. αυτό δεν εγκαταλείπονται ποτέ στο πεδίο της μάχης.

Στην Πολεμική Αεροπορία, απονέμεται στις πτέρυγες και σμηναρχίες Μάχης, και στη Σχολή Ικάρων.

Τέλος, όσον αφορά στο Πολεμικό Ναυτικό, πολεμική σημαία απονέμεται στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ), στο Ναυτικό Άγημα και στα πολεμικά πλοία.

Πολεμική σημαία έχει απονεμηθεί και στην Ελληνική Αστυνομία, και την οποία φέρει η Σχολή Αξιωματικών.

Το 1985, με την υπ. αριθ. Φ.463.11/362353/Σ.930/20-3-1985/ΓΕΕΘΑ (Στρατιωτικό Δελτίο Ν-Δ-Α αριθ. 5) απόφαση του Υπουργού Αναπληρωτού Εθνικής Άμυνας ρυθμίζονται οι ρυθμίζονται οι λεπτομέρειες για τα μεγέθη της Εθνικής Σημαίας και τις διαστάσεις της σφαίρας και του σταυρού, που επαίρονται από τις μονάδες και τις υπηρεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων. Συγκεκριμένα, κάθε στρατόπεδο φέρει μία μόνο σημαία, ανεξάρτητα από τον αριθμό των μονάδων που είναι εγκατεστημένες, ενώ οι μονάδες που είναι εγκατεστημένες σε μεμονωμένα κτήρια, όπως π.χ. η Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, μπορούν να φέρουν σημαία. Επίσης, για όλες τις μονάδες προβλέπεται σημαία θυέλλης σε ημέρες σφοδρών ανέμων.

Η πολεμική σημαία ηγείται της μονάδας που τη φέρει στο πεδίο της μάχης και σε περίπτωση απώλειάς της καταρρακώνεται η τιμή και το ηθικό του στρατιωτικού σώματος, ενώ δεν δικαιούται να φέρει άλλη εκτός και αν κυριεύσει εχθρική σημαία.

Επίσης, χρησιμοποιείται σε επίσημες τελετές π.χ. παρελάσεις, ορκωμοσίες κ.λπ. κατά τις οποίες ο σημαιοφόρος συνοδεύεται από τιμητική φρουρά. Οι πολεμικές σημαίες, όταν δεν χρησιμοποιούνται, φυλάσσονται σε κατάλληλο χώρο με την ευθύνη

και μέριμνα των διοικητών μονάδων στις οποίες ανήκουν.

Γενικές Διατάξεις Περί Σημαίας

Η έπαρση της σημαίας τελείται κάθε μέρα στις 0800 και παραμένει στη θέση της μέχρι τη δύση του ηλίου. Στη διάρκεια των αθλητικών εκδηλώσεων παραμένει σ. έπαρση, ενώ στη διάρκεια εθνικού ή θρησκευτικού πένθους, οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες. Κατά τον εορτασμό εθνικών και τοπικών επετείων, ο σημαιοστολισμός διατηρείται και κατά τη νύχτα, εφόσον ο εορτασμός διαρκεί περισσότερες από μία ημέρες.

Κατά την έπαρση, υποστολή ή διέλευση της Εθνικής ή πολεμικής σημαίας με τη συνοδεία τιμητικής φρουράς, όλοι οφείλουν να στραφούν προς το μέρος της, να λάβουν τη στάση προσοχής και να αποδώσουν τον απαιτούμενο χαιρετισμό μέχρι την ολοκλήρωσή της. Ειδικά, για το στρατιωτικό προσωπικό, οφείλει να αποδώσει τον δέοντα σεβασμό και χαιρετισμό, σύμφωνα με τα άρθρα 16 (§11-16, σ. 20) και 18

(§2α, σ. 23) του Στρατιωτικού Κανονισμού (ΣΚ 20-1), ενώ λαμβάνεται ως σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα (άρθρο 63, §2γ(6), ΣΚ 20-1, σ. 61) η μη απονομή του οφειλόμενου χαιρετισμού στη σημαία και στα θρησκευτικά σύμβολα. Στη διάρκεια παρελάσεων, που πραγματοποιούνται εντός συνόρων, με την παρουσία άλλων σημαιών, η Εθνική Σημαία τοποθετείται στο δεξιό αυτών των σημαιών, ενώ παρουσία λαβάρων, τοποθετείται μπροστά και στο μέσο αυτών. Οι σημαίες ξένων κρατών πρέπει να έχουν τις ίδιες διαστάσεις με την Εθνική Σημαία, όταν επαίρονται σε εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό της χώρας.

Η Εθνική Σημαία απαγορεύεται να φέρει διακριτικά οργανώσεων, σωματείων, ιδρυμάτων κ.λπ. ή οποιαδήποτε άλλη παράσταση που αλλοιώνει το σχήμα της. Απαγορεύεται η χρησιμοποίησή της ως αντιπροσωπευτικό σύμβολο διαφόρων οργανώσεων, σωματείων και συλλόγων. Απαγορεύεται να ακουμπάει στο έδαφος και να αναρτάται σε εξώστες και παράθυρα χωρίς κοντό. Δεν αποτελεί αντικείμενο προς εμπορική εκμετάλλευση, όπως συμβαίνει κατά κόρον στη διάρκεια αθλητικών αγώνων π.χ. ποδοσφαιρικοί αγώνες Εθνικών Ομάδων, όπου βλέπουμε το ιερότερο σύμβολο του Ελληνικού Έθνους τυπωμένο στα πιο απίθανα σημεία ή προϊόντα π.χ. παπούτσια, μπλουζάκια κ.λπ.

Όταν παλαιώσει ή καταστραφεί, δεν καταλήγει στα απορρίμματα, αλλά καίγεται.

Η πολιτεία έχει θεσπίσει νόμους και διατάξεις που προβλέπουν την τιμωρία για τους παραβάτες. Σύμφωνα με το άρθρο 8 του Νόμου 851/1978, οι παραβάτες τιμωρούνται με κράτηση δύο (2) μηνών ή επιβολή προστίμου ή και τα δύο, εφόσον με άλλες διατάξεις δεν προβλέπεται βαρύτερη ποινή. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 181 του Ποινικού Κώδικα, όποιος αφαιρεί, καταστρέφει, παραμορφώνει ή ρυπαίνει την Εθνική Σημαία ή έμβλημα της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο (2) ετών, και με το άρθρο 155 προβλέπεται φυλάκιση μέχρι έξι (6) μηνών ή χρηματικό πρόστιμο όσων προσβάλλουν, καταστρέφουν ή ρυπαίνουν σημαίες και εμβλήματα ξένων κρατών που έχουν αναγνωριστεί επίσημα από την Ελλάδα και τελούν σε ειρήνη. Η δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από αίτηση της ξένης κυβέρνησης.

Έλλη

Ναυπηγήθηκε το 1912 - 1913 στις ΗΠΑ για λογαριασμό της κινεζικής κυβέρνησης με το όνομα "Fei-Hung", όμως η παραγγελία ακυρώθηκε λόγω Εθνικιστικής Επανάστασης που ξέσπασε στην Κίνα την περίοδο εκείνη.

Αγοράστηκε τελικά από την ελληνική κυβέρνηση το 1914. Μετασκευάστηκε σχεδόν ριζικά, δέκα χρόνια αργότερα, στη Γαλλία, μεταξύ των ετών 1925-1927.

Έλαβε μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασιατική Εκστρατεία. 

Βυθίστηκε στις 15 Αυγούστου 1940 σε ειρηνική περίοδο από το ιταλικό υποβρύχιο Delfino και ενώ ήταν αγκυροβολημένο έξω από το λιμάνι της Τήνου όπου και συμμετείχε στις εκδηλώσεις του εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. 
Το ίδιο υποβρύχιο αποπειράθηκε στη συνέχεια να τορπιλίσει τα επιβατηγά Έλση και Έσπερος που βρίσκονταν μέσα στο λιμάνι της Τήνου. Ευτυχώς η απόπειρα απέτυχε και οι τορπίλες κατέστρεψαν μόνο ένα τμήμα του κρηπιδώματος του λιμένα.

μνημείο στο λιμάνι της Τήνου

 

τμήμα της τορπίλης

Η Ιστορία μιας Φωτογραφίας

 

8 Ιουνίου 1972: Η 9χρονη Phan Thi Kim Phúc, στο κέντρο αριστερά, τρέχει σε ένα δρόμο κοντά στο χωριό της το Trang Bang του Βιετνάμ μετά από ένα βομβαρδισμό με βόμβες ναπάλμ.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, στις 8 Ιουνίου 1972, ένα μικρό κορίτσι ήταν πρώτο θέμα στις ειδήσεις σε όλο τον κόσμο, καθώς δραπέτευε από το χωριό της στο Βιετνάμ το οποίο είχε βομβαρδιστεί με βόμβες ναπάλμ. Η 9χρονη Κιμ είχε φοβερά εγκαύματα από τις βόμβες ναπάλμ και δεν αναμένονταν να επιζήσει, αλλά μετά από 14 μήνες στο νοσοκομείο της Σαϊγκόν επέστρεψε στο χωριό της και άρχισε να ξανακτίζει τη ζωή της.

Αργότερα πήγε στην Κούβα για σπουδές.

Εκεί συνάντησε ένα νεαρό Βιετναμέζο φοιτητή που αργότερα έγινε σύζυγός της.

Αργότερα συγχώρεσε δημοσίως το άτομο που έριξε τη βόμβα ναπάλμ στο χωριό της και αφιέρωσε τη ζωή της στην προώθηση της ειρήνης. 
Δημιούργησε το ίδρυμα Kim Phuc Phan Thi στο Σικάγο, Ιλλινόις των ΗΠΑ το 1997. 
Απαίτησε πολιτικό άσυλο για την ίδια και το σύζυγό της στο Καναδά, όπου παντρεύτηκαν το 1992. Σήμερα ζουν εκεί με τα 2 παιδιά τους τον Thomas και τον Stephen

Η Kim γεννήθηκε το 1963 στο χωριό Trang Bang, στο Νότιο Βιετνάμ

Σήμερα είναι κάτοικος του Ajax, Ontario Καναδάς

η Kim to 2000

 Η φωτογραφία αυτή που είναι από τις πιο γνωστές παγκοσμίως ''τράβηξε'' ο Nick Ut για το (Associated Press) και κέρδισε το βραβείο Pulitzer

ο Nick Ut

Άχρηστες πληροφορίες

Οριστε διαφορες ασχετες πληροφοριες για να δικαιολογησουμε και τον τιτλο του ιστοτοπου!!
-Οι γυναίκες της φυλής Tiwi στο Νότιο Ειρηνικό παντρεύονται κατά τη γέννησή τους
-Όταν πέθανε ο Albert Einstein, τα τελευταία του λόγια πέθαναν μαζί του
-Η νοσοκόμα στο πλευρό του, δεν καταλαβαίνε Γερμανικά
-Ο Άγιος Πατρικιος, πολιούχος της Ιρλανδίας, δεν ήταν Ιρλανδός
-Πολλοί ναυτικοί συνήθιζαν να φορούν χρυσά...

Ο Ριψοκίνδυνος κύριος Καμπέρος

 
Τώρα θα πούμε για τον ριψοκίνδυνο κύριο Καμπέρο, που κέρδισε πιθανότατα την υστεροφημία χωρίς να το θέλει. Αφορμή παίρνω από ένα πρόσφατο άρθρο του Θ. Μωυσιάδη στο ιστολόγιο Linguarium, με τίτλο Δυσετυμολόγητες λέξεις προερχόμενες από κύρια ονόματα, όπου ο Θ.Μ. εξετάζει κάποιες (πολύ γοητευτικές) περιπτώσεις με δύσκολες ετυμολογίες από κύρια ονόματα. Η πρώτη απ’ αυτές, είναι το επίθετο «τρελοκαμπέρω», η απερίσκεπτη γυναίκα που δεν σκέφτεται λογικά. Όπως λέει ο Μωυσιάδης, η τρέχουσα εξήγηση από το τουρκικό kamber (αχώριστος σύντροφος) δεν ικανοποιεί. Κι έτσι (αντιγράφω): Πυρήνας τής λέξεως είναι ένα λησμονημένο κύριο όνομα, το οποίο θα μας ερχόταν ευθύς στον νου αν ήμαστε κάπως εξοικειωμένοι με την ιστορία τής ελληνικής πολεμικής αεροπορίας. Στις 13 Μαΐου 1912 πραγματοποίησε...

Ύψωμα 731

Οι Θερμοπύλες που δεν έπεσαν

Το ’40, έτσι όπως το διδαχθήκαμε οι μεγαλύτεροι στο σχολείο - κι έτσι όπως δεν το διδάσκονται σήμερα τα παιδιά μας - δεν ήταν απλά ένα έπος. Στην πραγματικότητα ήταν μιά σειρά από έπη. Ένα από αυτά διαδραματίσθηκε στο βορειοηπειρωτικό ύψωμα 731 από τις 9 έως τις 15 Μαρτίου 1941, όταν ο Μουσολίνι έδωσε...

Volkswagen Beetle (Σκαραβαίος)

Adolf Hitler und Ferdinand Porsche

O Ferdinand Porsche οραματιζόταν ήδη από το 1920 να κατασκευάσει ένα φτηνό αυτοκίνητο. Το 1933 ο Αδόλφος Χίτλερ ανακοίνωσε την πρόθεση του να κατασκευάσει ένα μικρό αυτοκίνητο για το γερμανικό λαό.
Δέχτηκε το σχέδιο του Porsche, με την προϋπόθεση ότι το αυτοκίνητο θα μπορούσε να μεταφέρει 2 ενήλικες και 3 παιδιά, να έχει μέγιστη ταχύτητα 100χλμ/ ώρα, να καταναλώνει όχι περισσότερη βενζίνη από 0,8 λίτρα ανά 10χλμ., να έχει αερόψυκτη μηχανή, να μπορεί επίσης να μεταφέρει 3 στρατιώτες και 1 πολυβόλο και η τελική του τιμή να είναι χαμηλότερη από 1.000 μάρκα.
Ακολούθησαν εντατικές δοκιμές και κατασκευή διαφόρων πρωτοτύπων.
Η παραγωγή προγραμματίστηκε να ξεκινήσει το 1939 στη νεόκτιστη για το σκοπό αυτό πόλη Wolfsburg.

Το σχέδιο προώθησης του αυτοκινήτου και το ίδιο τα αμάξι ονομάστηκαν KDF (Kraft Durch Freude) δηλ. Δύναμη μέσω Ευχαρίστησης.

Στη διάρκεια του πολέμου δημιουργήθηκαν για το στρατό παραλλαγές του Σκαραβαίου που χρησιμοποιήθηκαν αργότερα και από τα συμμαχικά στρατεύματα.
Το 1945 το Wolfsburg βρέθηκε στη βρετανική ζώνη κατοχής.

Ivan Hirst

 Ο υπεύθυνος για το εργοστάσιο ταγματάρχης Ivan Hirst θέλησε να ξαναρχίσει την παραγωγή του Σκαραβαίου, αφού η ζήτηση για ένα φτηνό και μικρό αυτοκίνητο την εποχή εκείνη ήταν τεράστια. Με τις εγκαταστάσεις σχεδόν ολοσχερώς κατεστραμμένες κατόρθωσε να κατασκευάσει 58 αμάξια.

Οι Βρετανοί αξιωματικοί παρήγγειλαν 5.000 ακόμη, και αυτό υπήρξε η σωτηρία του.

Το 1946 η εταιρία είχε ήδη ονομαστεί Volkswagen. 

Από το 1955, που η παραγωγή του Σκαραβαίου ξεπέρασε στη Γερμανία το 1.000.000, άρχισε και η παγκόσμια φήμη του, καθώς και η λειτουργία εργοστασίων σε άλλες χώρες. 

Στις δεκαετίες του ’60 και του ’70, παρότι το μοντέλο είχε αρχίσει να θεωρείται παρωχημένο, η ευφυής διαφημιστική καμπάνια και η αναγνώριση της αξιοπιστίας του αύξησαν τις εξαγωγές στις Η.Π.Α. 

Το 1996 όμως, μόνο το Μεξικό παρήγε τον παλιό Σκαραβαίο. 

Από το 1998 το αυτοκίνητο πουλιόταν αποκλειστικά στη χώρα αυτή μέχρι τον Ιούλιο 2003, όποτε και σταμάτησε η παραγωγή.

Ο Σκαραβαίος στα ελληνικά, ή Beetle, αν επιθυμείτε, υπήρξε σύμβολο ελευθερίας και το πιο δημοφιλές αυτοκίνητο, αφού αγοράστηκε από σχεδόν 22.000.000 ανθρώπους.

JAWA

Κάνοντας μια βόλτα προχτές στην πόλη ανακάλυψα την μοτοσικλέτα που φαίνεται στις πιο κάτω φωτο. Είναι μια μοτοσικλέτα JAWA

ψαχνοντας λίγο στο διαδίκτυο να τι βρήκα:

Η JAWA είναι εταιρία κατασκευής μοτοσικλετών στην Τσεχία.

Το όνομα δόθηκε από τον ιδρυτή της, Frantisek Janecek, ο οποίος αγόρασε το τμήμα μοτοσικλέτας από την Wanderer (γερμανική εταιρία κατασκευής ποδηλάτων, μοτοσικλετών, αυτοκινήτων κ.ά.) το 1929 βάζοντας τα πρώτα γράμματα των λέξεων Janecek Wanderer.

Το 1^ο μοντέλο παρουσιάστηκε στις 23 Οκτ 1929.

Ήταν μια μοτοσικλέτα 500κ.ε. , 4χρονη, με ισχύ 12KW (18hp) και κατανάλωση 6 λίτρα/100χλμ. Αν και είχε υψηλή τιμή, ήταν πετυχημένη και θεωρούνταν αξιόπιστη.

Το 2^ο μοντέλο

Εξαιτίας της οικονομικής κρίσης στις αρχές της δεκαετίας του ’30 έπρεπε να φτιαχτεί μια φτηνότερη και πιο απλή μοτοσικλέτα. Το 1934 παρουσιάστηκε η JAWA 175, με κινητήρα 3,6 KW. Αυτή η ελαφριά μηχανή (70κλ) ήταν ικανή να αναπτύσσει ταχύτητα 80χλμ/ώρα και η κατανάλωσή της ήταν 3,5 λίτρα/100χλμ.

Τον πρώτο χρόνο παραγωγής έκανε άμεση επιτυχία, πουλώντας πάνω από 3,000 κομμάτια, σχεδόν τρεις φορές περισσότερα από το προηγούμενο μοντέλο που είχε ήδη 3 χρόνια παραγωγής.

Η παραγωγή αυτού του μοντέλου τελικά σταμάτησε το 1946.

Συνολικά παράχθηκαν 27,535 μοτοσικλέτες JAWA 175

Διαβάστε και δείτε περισσότερες φωτο στο: http://jawa-motor.com/indexd635.html?idmenu=34

Μια στάλα ιστορία...Κύπρος 1974, Εμμανουήλ Μπικάκης ο Έλληνας «Ράμπο»

Η άγνωστη ιστορία του, από τότε που δημοσιεύτηκε κυρίως στο διαδίκτυο, κάνει τους Έλληνες που νοιάζονται να ριγούν από συγκίνηση! Όμως ένα είναι βέβαιο. Καθένας που θα διαβάσει για τούτο το παλικάρι, θα νιώσει πως δίκαια του αξίζει μια θέση δίπλα στους μεγαλύτερους Ήρωες του Ελληνισμού!..Και καθένας θα θελήσει να γίνει «Μπικάκης» σαν έρθει η ωρα…

Η προδοσία της Κύπρου βρίσκεται σε εξέλιξη, ο Αττίλας προχωρά και ...

βρετανικό κοιμητήριο Μπράλου

Πηγαίνοντας από Λαμία για Μπράλο λίγο πριν τη Γραβιά υπάρχει το βρετανικό στρατιωτικό κοιμητήριο από τον Α' παγκόσμιο πόλεμο (Α' Π.Π.).
Το κοιμητήριο λειτούργησε από τον Οκτώβριο του 1917 μέχρι τον Απρίλιο του 1919.
Υπάρχουν 95 τάφοι της Κοινοπολιτείας και 7 άλλων εθνικοτήτων (θύματα του Α' Π.Π.)
102 συνολικά
http://www.cwgc.org/search/cemetery_details.aspx?cemetery=36001&mode=1

στον παραπάνω σύνδεσμο μπορείτε πατώντας στο ''cemetery reports'' να δείτε και τα ονόματα των ενταφιασμένων.
οι παρακάτω φωτό είναι από τον Μάιο του 2005

FIAT η ιστορία μιας μεγάλης κυρίας

Η FIAT SpA (Fabrica Italiana Automobili Torino) ιδρύθηκε στο Τορίνο το 1899, όπότε και δημιουργήθηκε το πρώτο αυτοκίνητο της με το όνομα 3 ½ ΗΡ, από το οποίο κατασκευάστηκαν 8 μονάδες.

fiat 3 1/2 hp

Giovani Agnelli

 Το 1902 ανέλαβε την προεδρία της ο Giovani Agnelli, υπό την ηγεσία του οποίου σε λιγότερο από 10 χρόνια η FIAT  έγινε η μεγαλύτερη βιομηχανία αυτοκινήτου της Ιταλίας. Οι δραστηριότητες της διευρύνθηκαν και σε άλλους τομείς των μεταφορών, που περιλάμβαναν την αεροπλοΐα, τα τρένα, τα επαγγελματικά οχήματα, τα λεωφορεία, τα αγροτικά μηχανήματα, για να εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους βιομηχανικούς ομίλους παγκοσμίως.

Το 1969 απέκτησε το 50% του θρύλου της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας, της Ferrari, στην οποία ανέβασε το ποσοστό συμμετοχής της στο 90% το 1988. Επίσης το 1969 εξαγόρασε τη Lancia και την οδήγησε σε ανάκαμψη, με μεγαλύτερη επιτυχία την ανακήρυξη της Delta ως αυτοκινήτου της χρονιάς 1980. αλλά και σε μια μεγάλη πορεία αγωνιστικών επιτυχιών, με 11 παγκόσμια πρωταθλήματα ράλι.

Το 1987 εξαγόρασε την Alfa Romeo, η οποία συνέχισε την κατασκευή αυτοκινήτων με κορυφαία οδηγική ευχαρίστηση και κατέκτησε δυο φορές τον τίτλο του αυτοκινήτου της χρονιάς, με την 156 (1998) και την 147 (2001). Το 1993 εξαγόρασε τη Maserati, μια από τις πιο φημισμένες μάρκες σπορ αυτοκινήτων, ολοκληρώνοντας έτσι τη συγκέντρωση του συνόλου σχεδόν της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας σε ένα ισχυρό γκρουπ.

Οι σταθμοί στην ιστορία

Πολλά είναι τα αυτοκίνητα της εταιρείας που άφησαν εποχή και έβαλαν τη σφραγίδα τους στην εξέλιξη της αυτοκινητοβιομηχανίας δημιουργώντας νέες τάσεις και καλύπτοντας τις ανάγκες του κοινού.

Αυτοκίνητα σαν το Topolino & 500 – 600, 124, 127, 128, panda, uno, κλπ αποτελούν ορόσημα όχι μόνο για τη Fiat αλλά για την ιστορία του αυτοκινήτου γενικότερα.

fiat topolino

Το 1967 το 124 έγινε το πρώτο Fiat που κέρδισε τον τίτλο του αυτοκινήτου της χρονιάς, για να ακολουθήσουν 10 ακόμα τέτοιες διακρίσεις.

Το ‘’ποντικάκι’’

Το πρώτο 500 ονομάστηκε topolino (ποντικάκι) και ήταν ένα από τα μικρότερα αυτοκίνητα παγκοσμίως την εποχή της παραγωγής του. Από το 1936 μέχρι το 1955 πουλήθηκαν σχεδόν 520.000 από αυτά.

Το 1955 παρουσιάστηκε το Fiat 600, το οποίο αποτέλεσε τη βάση για το σχεδιασμό του Fiat 500 nuova. Το Nuova σχεδιάστηκε από τον Dante Giacosa, δημιουργό επίσης του Topolino 600. Ενώ το ‘’ποντικάκι’’ ήταν ένα αυτοκίνητο με κίνηση μπροστά, ο Giacosa θέλησε να χωρέσει περισσότερα σε μικρότερο χώρο και έτσι έπεισε τη Fiat πως ο καλύτερος τρόπος για να το καταφέρουν ήταν να μεταφέρουν τη μηχανή και τη μετάδοση της κίνησης πίσω. Ο κινητήρας ήταν δικύλινδρος, αερόψυκτος, με ισχύ 13,5 ίππων και η μέγιστη ταχύτητα του αυτοκινήτου ήταν 85χλμ/ώρα.

fiat 600

fiat 600 multipla

fiat 124

fiat 127

fiat 500

fiat 500L

fiat 500L

Η σημαντικότερη βελτίωση πραγματοποιείται το 1965, οπότε και αλλάζει η φορά ανοίγματος στις δυο πόρτες. Τον ίδιο χρόνο αυξήθηκε η απόδοση στους 19 ίππους, δίνοντας τελική ταχύτητα 95χλμ/ώρα. Το 1968 παρουσιάστηκε το μοντέλο 500L, 

με περισσότερες βελτιώσεις σε επίπεδο εσωτερικής άνεσης. Η παραγωγή του Fiat 500 σταμάτησε το 1975, με πωλήσεις που ξεπέρασαν το 3.600.000 αυτοκίνητα. Παρά τα 35 χρόνια που πέρασαν από την έξοδο του τελευταίου 500 από τα εργοστάσια παραγωγής, πολλά από αυτά εξακολουθούν να κυκλοφορούν στους δρόμους όλου του κόσμου.

28η Οκτωβρίου 1940

Οι Αμερικάνοι έκαναν ταινία (η διάσωση του στρατιώτη ράιαν) με σχετικό θέμα
διαβάστε το
σκεφτήτε ό,τι θέλετε

(πηγή: http://www.geetha.mil.gr/media/1940/1-EGGRAFA_ARXEIOY_DIEYTHINSIS_ISTORIAS_STRATOY/big/11.JPG)