Σελίδες

Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011

Κάστρο Αντιρίου


O σουλτάνος Βογιατζήτ Β' μετέτρεψε το 1499 τις δύο ακτές σε "Κουτσούκ Τσανάκ Καλέ" ή "Μικρά Δαρδανέλλια", κατασκευάζοντας το Καστέλλι του Μορέως ή της Πάτρας (Ρίον) και το απέναντι Καστέλλι της Ρούμελης (Αντίρριον). Σαν συμπληρωματική δύναμη, το ένα του άλλου, με τα διασταυρούμενα πυρά των κανονιών τους, που εμπόδιζαν την δίοδο στα εχθρικά πλοία ή τα στερούμενα της σχετικής αδείας, ήταν επόμενο οι δύο καστροπολιτείες να είχαν την ίδια τύχη στην διαδρομή του χρόνου και την ίδια διαδοχή κατακτητών. 
Το ενετικό κάστρο του Αντιρρίου, μικρότερο σε μέγεθος από εκείνο του Ρίου, απέκτησε την μορφή που έχει σήμερα κατά την εποχή της εκστρατείας του Μοροζίνι στην Ελλάδα, το 1686. 
Οι Ενετοί το κράτησαν περίπου έως το 1700, οπότε πέρασε στα χέρια των Τούρκων, από τους οποίους απελευθερώθηκε το 1829. 
Είναι κτισμένο σε σχήμα ρόμβου που σε κάθε μύτη του είχε και από έναν πολυγωνικό πύργο. 
Η είσοδος του προφυλασσόταν από πλατιά τάφρο, που σήμερα δεν διασώζεται. 
Πάνω από την κεντρική είσοδο δεσπόζει ένας πολύ ψηλός εξαγωνικός πύργος με πολεμίστρες και ανοίγματα για τα κανόνια, που φτάνει τα 10 μέτρα. Όλοι οι πύργοι στεγάζουν μεγάλες αίθουσες που έχουν αψίδες στην οροφή τους.

Τρίτη 21 Ιουνίου 2011

Σκάκι

http://diaforasxeta.blogspot.com/2010/12/blog-post_06.html

Το πρόβλημα με τις 8 βασίλισσες της παραπάνω ανάρτησης είναι αρκετά παλιό, (από το έτος 1848). Το σωστό αριθμό 92 βρήκε ο Δρ. Nauck (1850), ενώ ο μαθηματικός Gauss είχε βρεί μόνο 72 λύσεις.

πηγή: το σκάκι, τ. σιαπέρας, εκδ. αποσπερίτης

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

Φθινοπωρινό

Αν και είμαστε στο τέλος της Άνοιξης, η φωτο υπερασπίζεται τον τίτλο του ιστολογίου ...άσχετα

Τετάρτη 27 Απριλίου 2011

Από Εγκαταλελειμμένο Σιδηροδρομικό Σταθμό


Είναι το κτίριο των αποχωρητηρίων ενός εγκαταλελειμμένου σιδηροδρομικού σταθμού στη Θεσσαλία
Έχει 4 καμπίνες 2 ανδρών και 2 γυναικών
Όμορφο; 



Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

Η Ιστορία μιας Φωτογραφίας

 
8 Ιουνίου 1972: Η 9χρονη Phan Thi Kim Phúc, στο κέντρο αριστερά, τρέχει σε ένα δρόμο κοντά στο χωριό της το Trang Bang του Βιετνάμ μετά από ένα βομβαρδισμό με βόμβες ναπάλμ.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, στις 8 Ιουνίου 1972, ένα μικρό κορίτσι ήταν πρώτο θέμα στις ειδήσεις σε όλο τον κόσμο, καθώς δραπέτευε από το χωριό της στο Βιετνάμ το οποίο είχε βομβαρδιστεί με βόμβες ναπάλμ. Η 9χρονη Κιμ είχε φοβερά εγκαύματα από τις βόμβες ναπάλμ και δεν αναμένονταν να επιζήσει, αλλά μετά από 14 μήνες στο νοσοκομείο της Σαϊγκόν επέστρεψε στο χωριό της και άρχισε να ξανακτίζει τη ζωή της.
Αργότερα πήγε στην Κούβα για σπουδές.
Εκεί συνάντησε ένα νεαρό Βιετναμέζο φοιτητή που αργότερα έγινε σύζυγός της.
Αργότερα συγχώρεσε δημοσίως το άτομο που έριξε τη βόμβα ναπάλμ στο χωριό της και αφιέρωσε τη ζωή της στην προώθηση της ειρήνης. 
Δημιούργησε το ίδρυμα Kim Phuc Phan Thi στο Σικάγο, Ιλλινόις των ΗΠΑ το 1997. 
Απαίτησε πολιτικό άσυλο για την ίδια και το σύζυγό της στο Καναδά, όπου παντρεύτηκαν το 1992. Σήμερα ζουν εκεί με τα 2 παιδιά τους τον Thomas και τον Stephen
Η Kim γεννήθηκε το 1963 στο χωριό Trang Bang, στο Νότιο Βιετνάμ
Σήμερα είναι κάτοικος του Ajax, Ontario Καναδάς
η Kim to 2000
 Η φωτογραφία αυτή που είναι από τις πιο γνωστές παγκοσμίως ''τράβηξε'' ο Nick Ut για το (Associated Press) και κέρδισε το βραβείο Pulitzer
ο Nick Ut

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Πεταλούδα

Στην αρχαία Ελλάδα οι πεταλούδες ονομάζονταν «ψυχές», καθώς πίστευαν ότι...είναι οι ψυχές των νεκρών.
Οι πιο πάνω φωτογραφίες της "ψυχής" είναι "τραβηγμένες" πριν μερικές μέρες που έκανε αρκετό κρύο (περίπου 3 β. Κελσίου) στις 08:30

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Άχρηστες πληροφορίες

Οριστε διαφορες ασχετες πληροφοριες για να δικαιολογησουμε και τον τιτλο του ιστοτοπου!!
-Οι γυναίκες της φυλής Tiwi στο Νότιο Ειρηνικό παντρεύονται κατά τη γέννησή τους
-Όταν πέθανε ο Albert Einstein, τα τελευταία του λόγια πέθαναν μαζί του
-Η νοσοκόμα στο πλευρό του, δεν καταλαβαίνε Γερμανικά
-Ο Άγιος Πατρικιος, πολιούχος της Ιρλανδίας, δεν ήταν Ιρλανδός
-Πολλοί ναυτικοί συνήθιζαν να φορούν χρυσά...

Dr. Aleksander Aleksandrovic Alekhin (1892 – 1946)


Η κατωτέρω ιστορία αναφέρεται σ’ ένα σιμουλτανέ που έδωσε το 1944 ο Αλιέχιν σ’ ένα νοσοκομείο ανωτάτων Γερμανών Αξιωματικών τραυματιών του πολέμου που βρισκόταν σε μία πόλη της κατεχόμενης Τσεχοσλοβακίας, όπου αντιμετώπισε 36 Γερμανούς Αξιωματικούς. Η Επιτροπή Ψυχαγωγίας του Νοσοκομείου κάλεσε τον Αλιέχιν να τους κάνει μία σκακιστική επίδειξη μια και γνώριζαν όλοι οι Αξιωματικοί να παίζουν σκάκι. Ο Αλιέχιν δέχθηκε τη πρόσκληση ν’ αντιμετωπίσει σε σιμουλτανέ τους καλύτερους από αυτούς. Συγκεντρώθηκαν 36 Αξιωματικοί από τους οποίους μόνο οι 35 δέχθηκαν τη πρόταση να τους αντιμετωπίσει σε σιμουλτανέ εκτός από έναν που το θεώρησε υποτιμητικό για το Γερμανικό Πνεύμα ν’ αναμετρηθούν 36 άτομα έναντι ενός και μάλιστα Ρώσου. Ήθελε ν’ αναμετρηθούν στα ίσα. Ο Αλιέχιν όμως ήταν ανένδοτος και τελικά ο Στρατηγός υποχώρησε και δέχθηκε να συμμετάσχει μαζί με τους άλλους στο σιμουλτανέ. Τοποθετήθηκαν 36 σκακιέρες κυκλικά σε μία αίθουσα που είχε πατάρι. Οι Στρατηγοί κάθισαν στις θέσεις τους έχοντας όλοι τα μαύρα κομμάτια. Ο Αλιέχιν ανέβηκε στο πατάρι και από εκεί...τους ανακοίνωσε ότι θα παίξει με όλους χωρίς να βλέπει στη σκακιέρα. Όλοι τον θαύμασαν και απόρησαν για την τολμηρή του αυτή ενέργεια εκτός από το Στρατηγό που τον ειρωνεύτηκε για έπαρση, επίδειξη και υπερεκτίμηση των ανθρώπινων δυνατοτήτων. Ο Αλιέχιν δεν του έδωσε σημασία και ο αγώνας άρχισε. Κάποιος εκφωνούσε τον αριθμό της σκακιέρας και τις κινήσεις των Γερμανών Αξιωματικών και ο Αλιέχιν απαντούσε αμέσως αθέατος ψηλά από το πατάρι. Σε μερικές ώρες είχε νικήσει τους 35 και συνέχιζε να παίζει μόνο ο Στρατηγός πεισματικά παρ’ όλο που η θέση του ήταν ήδη χαμένη, (βλέπε κατωτέρω διάγραμμα), αναγκασμένος λίγο αργότερα να δηλώσει  ταπεινωμένος ότι εγκαταλείπει.
Αλιέχιν (Λ) – Στρατηγός (Μ)

Ο Αλιέχιν τον ρώτησε, όταν κατέβηκε από το πατάρι, γιατί εγκατέλειψε. Και εκείνος του απήντησε:
«Δεν είχα άμυνα. Διότι εάν έπαιζα 1….,η6 2.Βθ7+,Ρζ8 3.Βθ8+!, ΑxΒθ8 4.ΠxΑθ8±»
Τότε ο Αλιέχιν αντιστρέφει τη σκακιέρα, (βλέπε διάγραμμα κατωτέρω), και του λέει:
«Για να δούμε. Θα παίξω με τα μαύρα κι εσείς με τα λευκά»

Στρατηγός (Λ) – Αλιέχιν (Μ)
Πράγματι έτσι έγινε. Ο Αλιέχιν στην ανωτέρω θέση έπαιξε 1….,Πθ4! 2.ΙxΠθ4,Βγ3. 
Στη νέα θέση που προέκυψε, βλέπε διάγραμμα κατωτέρω, του λέει ο Στρατηγός:
«Έχετε δίκιο. Κέρδιζαν τα μαύρα. Εάν 3.Ργ1,Βα1+ 4.Ρδ2, ΒxΠθ1+ -».
Στρατηγός (Λ) – Αλιέχιν (Μ)
Και ο Αλιέχιν αντιστρέφει εκ νέου τη σκακιέρα, βλέπε διάγραμμα κατωτέρω, και του λέει:
«Για να δούμε. Θα παίξω με τα λευκά κι εσείς με τα μαύρα».

Αλιέχιν  (Λ)– Στρατηγός (Μ)


3.Βθ8+!!,ΡxΒθ8 4.Ιη6++,Ρη8 5.Πθ8±. 



Ο Στρατηγός το ρωτάει με απορία: «Μα τέλος πάντων κερδίζει ή θέση μου ή δεν κερδίζει;».
Ο Αλιέχιν με δικαιωμένη υπεροψία του έδωσε την εξής πληρωμένη απάντηση: 
«Όταν υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ο παίκτης κερδίζει και όχι η θέση!!»
Ο Στρατηγός έμεινε άναυδος.
Το ηθικό δίδαγμα που βγαίνει από αυτή την ιστορία είναι το εξής:
«Να μην απελπιζόμαστε ποτέ σε μια δύσκολη θέση, διότι πάντα υπάρχει κάποια λύση. 
Και κυρίως, να διατηρούμε τη ψυχραιμία μας».